Het begint, of lijkt te beginnen als The Lost van Daniel Mendelsohn, tot je beseft dat het hoofdpersonage niet Hemon, maar Brik heet. Je kijkt nog eens goed, en ja hoor, het is gewoon een roman - van die grote zoektocht die je had verwacht, de zoektocht naar 'de waarheid' van die ene dag dat de man die de woning van een politieagent binnenstapte en er doorzeefd met kogels weer uitgedragen wordt, komt dan ook niks in huis. Het boek wil het verhaal zijn van de pogroms tegen de joden aan het begin van de twintigste eeuw, en legt daarnaast de massamoorden en etnische zuiveringen in het Sarajevo aan het einde van diezelfde eeuw, met meteen ook enkele duidelijk vingerwijzingen naar de felle reacties tegen moslims na 9/11 - maar slaagt daar door een gebrek aan diepgang en documentatie onvoldoende in. Eerder dan het harde leven van de joden, zowel in Europa als bij aankomst in de Verenigde Staten, of de verschrikkingen van de Bosnische oorlog - is dit een nogal eenvoudig verhaaltje over een niet al te getalenteerde schrijver in een niet al te passioneel huwelijk die een niet al te interessant onderwerp voor een nog te schrijven boek op een niet al te betrokken manier aan een niet al te diepgravend onderzoek onderwerpt.
Het einde vooral, is dat van een leeglopend springkasteel. Maar eigenlijk loopt het reeds mis vanaf de eerste woorden waarin het personage over zijn vrouw begint te vertellen. Dan is het dat je weet dat dit gewoon een verzinsel is, en dat de waarheid slechts moet dienen om het verzinsel enige allure te bieden. En ronduit het storendste: Wanneer er iemand, aan een terrastafeltje, wordt neergeschoten, is er een gsm die blijft rinkelen. De jingle? Staying alive natuurlijk ...)
Om te slagen had deze roman de geloofwaardigheid van de zoektocht moeten in stand houden, - meer (verzonnen) feiten, meer (verzonnen) bronnenmateriaal, meer (en minder clichématige) (verzonnen) getuigenissen - en minder moeten gokken op enige betrokkenheid van de lezer met de middelmatige schrijver.
Het is een Broadway-stuk. Je ruikt het vuil niet. Ah-ah-ah-ah ....
De foto's (niet ook aanwezig in de Nederlandstalige uitgave) geven het geheel wel een verzorgd uiterlijk, maar bieden weinig aan toegevoegde waarde.
The Lazarus project
Aleksandar Hemon
Picador, 2008
**
Meer over dit boek op Librarything, Proxis, Amazon.
5 reacties
Je zult ongetwijfeld gelijk hebben in je waardering van dit boek, maar dat je het 'gewoon een roman' noemt verbaast me. (Ik bedoel dit i.h.a., niet m.b.t. dit boek, dat ik niet ken.)
geplaatst op 28.6.09
Ik bedoel dat geenszins als een neerbuigende opmerking t.a.v. de roman - integendeel: enkele van mijn beste vrienden zijn romans ;-) -, maar ik had dit boek in handen genomen met de veronderstelling dat het juist dat (een roman) niet was. Dat het dan toch dat (een roman) bleek te zijn - en niet zoals The Lost van D.M. een zoektocht in archieven, familiezolders en langvergeten gehuchten, of zoals Sebald een onevenaarbaar verslag van de menselijke soort - maar 'gewoon een roman' was inderdaad wel een teleurstelling.
geplaatst op 29.6.09
Een roman had toch ook een 'echte' zoektocht kunnen overstijgen? Dat dat hier niet gebeurde is iets anders.
Met welk boek van Sebald raad je me aan te beginnen? Ik las alleen Austerlitz en had het gevoel dat ik het niet begreep, maar het boeide me desondanks toch.
geplaatst op 29.6.09
Het gebeurt in dit boek inderdaad niet.
Austerlitz was ook het eerste dat ik van hem las, dus een andere 'ingang' kan ik je niet bieden. Ik las nog ander werk van hem, maar Austerlitz is toch z'n beste - denk ik.
geplaatst op 29.6.09
Dankjewel. Ik ga het herlezen.
geplaatst op 29.6.09
Een reactie plaatsen